Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΛΩΞΑΝΤΡΑΣ

Λωξάντρα, όμορφη κυρά,
της Πόλης αγαπημένη,
που χάθηκες έτσι ξαφνικά
και εκείνη περιμένει!
Γύρνα, στολίσου, γρήγορα
φέρε μεζέδες και κρασιά
μες στους μπαξέδες, στη δροσιά,
και στην αυλή μας τα παιδιά
παίζουν και τρέχουν, όπως παλιά,
μες στα σοκάκια, γέλια,
κρυφτό στη γειτονιά,
πέφτουν στο χώμα,
ξανά και ξανά,
όλα μαζί μια αγκαλιά,
όπως παλιά…
και εσύ να σιγολές, να τραγουδάς:
«Σμύρνη, μάνα μου γλυκιά... »

*

ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΣΜΥΡΝΙΑ

Κάθε πρωί που πέρναγες,
μπροστά από την προκυμαία,
η θάλασσα εφούσκωνε
και ένιωθες πιο ωραία!
Εκεί, όταν ξαπόσταινες,
στης άκρης το λιμάνι,
ο ήλιος τότε ανέβαινε
και κοίταγες με καμάρι!
Λαμπύριζε το είναι σου
στα όμορφα μαλλιά σου,
αέρας δεν τα έπαιρνε
ποτέ τα όνειρά σου!
Αγνάντευες την προίκα σου,
τριγύρω τη ζωή σου,
ποτέ δεν λησμόνησες
την όμορφη καταγωγή σου!

                                                    *

ΦΙΛΙΩ Η ΣΜΥΡΝΙΑ

Έβγαινες στο μπαλκόνι σου
τη γλάστρα να ποτίσεις
και καλημέρα έλεγες
χωρίς να τη ζητήσεις!
Άνοιγες την πόρτα σου,
τον γείτονα να καλωσορίσεις
και με γλυκό τον κέρναγες
για να τον ευχαριστήσεις!
Βασιλικός εμύριζε
πάντοτε στην αυλή σου
και καλοσύνη σκόρπιζες
παντού με την ευχή σου!
Η γειτονιά το έλεγε,
αμάν με το φαΐ σου,
και πάντα ένα χαμόγελο,
φώτιζε η ψυχή σου!
Το χέρι σου πάντα έπλεκε,
ζωγράφιζε, κεντούσε,
μα εργόχειρο ήταν η καρδιά
όποιον κι αν κοιτούσε!
Δεν μάλωνες, δεν πόναγες,
δεν στενοχωρούσες,
γλυκό τον λόγο έλεγες
και πάντα βοηθούσες!

Πίστευες και πρόσεχες,
τη μάνα μας κοιτούσες,
καντήλι πάντα άναβες
εκεί που προσκυνούσες!
Σχολείο η παρέα σου,
μάθημα η ζωή σου,
πώς να ξεχάσω τη ζωή,
που έζησα μαζί σου!