Και μέσα του, η σκιά της γυναίκας
που είχε ζήσει εκεί πριν από εκείνη.
Η Λούσι Έντουιστλ είναι είκοσι δύο χρονών όταν χάνει ξαφνικά τον πατέρα της, στις διακοπές τους στην Κορνουάλη. Μέσα στη θλίψη της βρίσκει στήριγμα σε έναν άγνωστο, τον Έβεραρντ Γουέμις, έναν άντρα γοητευτικό και απόλυτα σίγουρο για τον εαυτό του, που πενθεί κι εκείνος: η γυναίκα του, η Βέρα, σκοτώθηκε λίγο καιρό πριν, πέφτοντας από ένα παράθυρο του σπιτιού τους.
Ο έρωτας έρχεται γρήγορα, ο γάμος ακόμη πιο γρήγορα. Όταν όμως η Λούσι περνά για πρώτη φορά το κατώφλι του σπιτιού όπου έζησε η Βέρα, αρχίζει σιγά σιγά να βλέπει τον άντρα της αλλιώς. Κάθε δωμάτιο, κάθε αντικείμενο, κάθε σιωπή των υπηρετών κρατά κάτι από την πρώτη σύζυγο, και η Λούσι αναρωτιέται όλο και πιο επίμονα τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη μέρα.
Γραμμένη το 1921 και εμπνευσμένη από τον δεύτερο, δυστυχισμένο γάμο της ίδιας της συγγραφέως, η «Βέρα» είναι ένα ανατριχιαστικό και συχνά σκοτεινά ειρωνικό πορτρέτο ενός γάμου που πνίγει, και θεωρείται ένας από τους προγόνους της «Ρεβέκκας» της Δάφνης ντι Μοριέ.