Το να 'χαίρεσαι' "του χρόνου τη νιότη" στην οποία αναφέρεται ο μεγάλος μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός δεν περιορίζεται στη βιολογική ηλικία, αλλά στην αιώνια δύναμη της ζωής και της αναγέννησης, αυτόν τον αέναο κύκλο μέσα από την ομορφιά των εποχών, την ελπίδα, το φως, τη φύση, την αισιοδοξία, τα χρώματα, όπου, ανεξαρτήτου ηλικίας, κάθε άνθρωπος, νέος, γέρος, γυναίκα, άνδρας, παιδί οφείλει να απόλαμβάνει τα "δώρα" αυτά της ζωής. Η ικανότητά μας να διατηρούμε την ψυχή και το μυαλό μας ανοιχτά στο πέρασμα του χρόνου και με την ένταση που ίσως μόνο η 'ωριμότητα' μπορεί να μας χαρίσει σε κάθε επίπεδο, συναισθηματικό, κοινωνικό, πολιτικό, πνευματικό, στο τρόπο σκέψης, κρίσης, παρόρμησης, διαχείριση της αλήθειας, μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα κατάματα, με ενσυναίσθηση, υπευθυνότητα, σεβασμό και σοβαρότητα. Η ζωή συνεχώς αλλάζει και πολλές φορές μας προειδοποιεί. Εμείς οφείλουμε να ακούμε και να επαναξιολογούμε. Το πώς δεχόμαστε και το πώς προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές της ζωής είναι ένα δείγμα υγείας και ωριμότητας, αλλά και προβληματισμού. Μέσα στα κείμενα αυτού του βιβλίου ταξίδεψα όπου οι ποιητές, η λογοτεχνία μας, η γλώσσα μας, η ιστορία μας, η πολιτική και πολιτικοί μας, η κοινωνία μας, όπου
το παρελθόν, το παρόν και μέλλον μας με πήγε, με οδηγό ένα παράθυρο ανοιχτό, το λαμπρό φως μιας λάμπας γραφείου, με ολόφωτο φεγγάρι και ήλιο λαμπερό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)