«Δεν έχω όνειρα, γιατί δεν χρειάζομαι όνειρα… Το μόνο που χρειάζομαι είναι απλά και η επόμενη μέρα να είναι, όπως ακριβώς ήταν όλες οι μέρες των τελευταίων τριάντα χρόνων. Κάθε μέρα, η ίδια μέρα και πάλι απ’ την αρχή… Κι αν κάποιος πει πως αυτό είναι δυστυχία, τότε θα πω πως η επαναλαμβανόμενη δυστυχία χάνει τα χαρακτηριστικά της δυστυχίας μέσω της επανάληψης και άρα της εξοικείωσης…
Όχι σκέψη, λοιπόν, μόνο πράξη και όλα υποφέρονται χωρίς να υποφέρω…»