Δεν μπορώ να ζήσω αν δεν σε δω
τα δάκρυα γίνονται ένα με τον ποταμό
γυρνάω μέρη και χωριά
μα δεν σε βρίσκω πουθενά
μοιάζει η αγάπη βέλος
μια πληγή δίχως τέλος
Σε ένα δέντρο σκάλισα τα αρχικά
σε μια παραλία ζωγράφισα μια καρδιά
πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω
στον έρωτα τα όπλα μου θα παραδώσω
είναι η αγάπη απ’ το μέλι πιο γλυκιά
γιατί μέσα της όλα γίνονται μοναδικά
όπως είσαι εσύ ανάσα και ζωή
γλύκα, ταραχή στην καρδιά και στο κορμί
Δεν μπορώ να ζήσω αν σύντομα δεν σε φιλήσω
θέλω τόσο ξανά να σ’ αγαπήσω
είσαι το φάρμακο στην καρδιά
το σιρόπι που όλο αναζητά
είσαι εσύ όλη μου η ζωή
είσαι ένα, καρδιά και ψυχή

*

Θέλω να δω τι λόγια θα βρεις
αντίο για να μου πεις
πώς στα μάτια θα με κοιτάξεις
ένα αντίο για να πετάξεις
Μην κουράζεσαι, μωρό μου
θα βρω τον εαυτό μου
έχω καρδιά να ζήσω
και πολύ να αγαπήσω
κι αν αυτό που έχεις δεν εκτιμάς
θα με θυμηθείς μια μέρα, μην ξεχνάς
Αντίο λες και την πλάτη γυρνάς
κι εγώ που νόμιζα πως μ’ αγαπάς
λάθος άνθρωπο αγαπούσα
και για κείνον ξενυχτούσα