Η συλλογή Σώματος εγκώμιον διακρίνεται σε τέσσερις ενότητες και περιέχει σαράντα τέσσερα ποιήματα, ενώ σε μία ενότητα με τον τίτλο «Δοκιμές συναιρέσεων» επιλέγεται μία διαφορετική «αρχιτεκτονική» σύνθεσης. Στη συλλογή εκφράζεται με στίχους η αλήθεια του σώματος, το οποίο ως μορφή μας χαρακτηρίζει, ως ύλη μας κυβερνά, ως ουσία μας υπηρετεί. Το σώμα «μιλάει» με την άυλη έκφρασή του —τη γλώσσα— και μας αποκαλύπτεται. Η σχέση εξάρτησης αλλά και η ευλογία των δυνατοτήτων που πραγματώνονται δια του σώματος (συχνά δε παραθεωρούνται ή συνηθίζονται) προκάλεσαν την έμπνευση για να υμνηθεί το κάθε σώμα, δυνατό ή ανήμπορο, σφριγηλό ή μαραμένο, και να αποκαλυφθεί ότι σε «όλα τα σώματα/οι αλήθειες περιμένουν…» Το σώμα από τη «χωμάτινη» ποιότητά του μέχρι τη στέγαση των εκφράσεών του: της δράσης, της δημιουργικότητας, της προσφοράς, της τέχνης, του έρωτα, της αγάπης, παραμένει «όχημα» επιθυμιών κι εξάρσεων, «δοχείο χαρίτων».