Κύπρος, 1465. Το ρηγάτο της Κύπρου ζει μία από τις πιο ταραγμένες περιόδους της ιστορίας του. Έξω από τα τείχη της Λευκωσίας βρίσκεται δολοφονημένος ο πρέσβης της Βενετίας, πρωτοξάδελφος του Πάπα. Ο φόνος του απειλεί τις εύθραυστες ισορροπίες ενός βασιλείου που αγωνίζεται να κρατήσει τη θέση του ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις της εποχής.
Ο ρήγας αναθέτει την έρευνα στον παιδικό του φίλο Σεβαστιανό Ποδοκάθαρο, έναν Αυγουστινιανό μοναχό με αδυναμία στο κρασί και στις σαρκικές απολαύσεις. Οξύς παρατηρητής, κυνικός όταν χρειάζεται και εξοικειωμένος τόσο με τον κόσμο των ανακτόρων όσο και με τα καπηλειά και τα στενά της πόλης, ο Σεβαστιανός αρχίζει να ξετυλίγει ένα κουβάρι από προσωπικά πάθη, πολιτικές σκοπιμότητες, μυστικά και συμφέροντα.
Ακολουθώντας τα ίχνη του φόνου, διασχίζει τη μεσαιωνική Λευκωσία και έναν κόσμο όπου συνυπάρχουν Κύπριοι, Φράγκοι, Βενετοί, Γενουάτες και άνθρωποι από διαφορετικές κοινότητες, γλώσσες και κοινωνικές τάξεις. Στις αγορές, στα μοναστήρια, στα παλάτια, στα καπηλειά και στα στενά της πόλης, η πολιτική εξουσία, η θρησκεία, οι κοινωνικές ανισότητες και οι ανταγωνισμοί της εποχής μπλέκονται όλο και πιο στενά με την έρευνα.
Η Κύπρος του 15ου αιώνα δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως ουσιαστικό μέρος της ιστορίας. Η καθημερινή ζωή, οι σχέσεις ανάμεσα στις διαφορετικές κοινότητες και η γλώσσα της εποχής δίνουν υπόσταση σε έναν κόσμο που βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Μεσογείου.
Ο Στέφανος Ευαγγελίδης συνδυάζει την ιστορική μυθοπλασία με το αστυνομικό μυστήριο, δημιουργώντας μια περιπέτεια όπου ένας φόνος γίνεται η αφορμή για να αποκαλυφθούν οι αντιφάσεις, οι φόβοι και οι επιθυμίες μιας ολόκληρης εποχής.
Η πρώτη περιπέτεια του Σεβαστιανού Ποδοκάθαρου.
Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά με τον τίτλο «Σεβαστιανός Ποδοκάθαρος». Η παρούσα έκδοση είναι αναθεωρημένη.
«Ο Σεβαστιανός Ποδοκάθαρος είναι ένα πρόσωπο σκοτεινό και αλλόκοτο, όπως ακριβώς και η εποχή του Μεσαίωνα στην Κύπρο. Ο συγγραφέας αποδίδει έντεχνα την μεσαιωνική ατμόσφαιρα που ταλανίζεται από πάθη, με κυρίαρχο το πάθος για εξουσία σ’ ένα περιβάλλον σκοταδισμού και βίας, και καταφέρνει να βυθίσει τον αναγνώστη με τρόπο άμεσο και ευθύ μέσα στις δίνες των όσων περιγράφει».
Έλλη Καραγιάννη MSc | Paris 1 Panthéon – Sorbonne
Γραμμένο σε κινηματογραφικό ύφος και με αστραφτερή οξυδέρκεια, αυτό το σαγηνευτικά εκφραστικό μυθιστόρημα, που φέρει την προσωπική σφραγίδα του Στέφανου Ευαγγελίδη – ιδανική σύζευξη πραγματικότητας και μύθου -, σε κερδίζει από την πρώτη κιόλας παράγραφό του και, μάλιστα, σε καθιστά συμμέτοχο στην ιλιγγιώδη και, έτσι κι αλλιώς, λαβυρινθοειδή κλιμάκωσή του. Αφού, λοιπόν, ο συγγραφέας, σε προϊδεάσει αναφορικά με τους κεντρικούς χαρακτήρες της ιστορίας του, και αφού ενημερωθείς και γεωγραφικά, παρακαλώ, για την περίμετρο γύρω από την οποία, ή καλύτερα, εντός της οποίας, θα διαδραματιστούν οι συνωμοσίες, οι πλεκτάνες, οι ίντριγκες, οι ραδιουργίες, οι μηχανοραφίες και βάλε, σε θεοσκότεινο φόντο, παραδίδεσαι στις καταιγιστικές ανατροπές και, κυρίως, μαγεύεσαι με την αστυνομική! πονηριά προσώπων που, κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, λόγω των σχημάτων και των θεσμών που εκπροσωπούν, θα έπρεπε να κάνουν μεσάνυκτα για φόνους και διαλευκάνσεις φόνων. Ωστόσο, ο Σεβαστιανός Ποδοκάθαρος έχει χρέος να βοηθήσει τον παλιό του φιλαράκο, τον ρε Ζακ, και, παρότι ο ίδιος δεν αποτελεί και απαύγασμα ηθικής, ίσως μάλιστα να αποτελεί ακριβώς το αντίθετο, ενώνει τις δυνάμεις του, αφού δεν κινδυνεύει μονάχα ο ρήγας αλλά και οι σχέσεις Κύπρου-Βενετίας όπως, επίσης, και η θρησκευτική συνοχή. Οι έρευνες του Ποδοκάθαρου θα τον οδηγήσουν από τη μια άκρη της νήσου έως την άλλη, θα μείνει έκθαμβος με τη χιονοστιβάδα των συντριπτικών αποκαλύψεων, θα δεχτεί να θυματοποιηθεί κάποιος, ως ο δολοφόνος, προκειμένου, διά της πλαγίας οδού, να φτάσει στους αυτουργούς οι οποίοι συνεχίζουν να βάφουν τα χέρια τους με αίμα, προκαλώντας ρήγματα στο γενικό οικοδόμημα.
Σφριγηλή γραφή, εικαστικό κάδρο, κομψό χιούμορ, εκεί που χρειάζεται, δράση που πέφτει σαν γροθιά, βαθιά ανατομία μιας εποχής ξέχειλης από αντιπαλότητες κάθε μορφής και, εντέλει, ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα το οποίο, επιτρέψτε μου την κοινοτοπία, σου κλέβει την ανάσα. Δεν υπάρχει περίπτωση να το πάρεις στα χέρια σου και να το αφήσεις, προτού φτάσεις, ασθμαίνοντας αναγνωστικά, στην τελευταία σελίδα. Διόρθωση: στην τελευταία λέξη.
Ανδρέας Κούνιος | Εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ