Ένας άντρας.
Μια γυναίκα.
Ένα σπίτι.
Από το πρώτο βλέμμα έως την απόλυτη σιωπή, οι δύο φωνές αυτής της ποιητικής σύνθεσης διασταυρώνονται χωρίς ποτέ να συναντηθούν πραγματικά. Η ανάγκη μεταμφιέζεται σε αγάπη, η φροντίδα σε έλεγχο, η επιθυμία σε εμμονή.
Άνθρωποι που συγχέουν την αγάπη με την κατοχή και τη σιωπή με την υποταγή.
Κάθε ποίημα είναι ένας ακόμη κρίκος σε μια αλυσίδα που οδηγεί αναπόφευκτα εκεί όπου η ανθρώπινη ψυχή δοκιμάζει τα όριά της και αναμετριέται με την αλληλεξάρτηση, τη μοναξιά, τη βία και το ανείπωτο μέχρι τη στιγμή που ο έρωτας παύει να είναι καταφύγιο και γίνεται αφανισμός.