Μεσάνυχτα της 2ας Ιουλίου 1990, ο ογδοντάχρονος Πανούσης Σίμας το σκάει από το ψυχιατρείο όπου τον είχαν κλείσει. Η πρωτεύουσα της Αλβανίας ζει μια πρωτόγνωρη κατάσταση: χιλιάδες πολίτες εισβάλλουν στις ξένες πρεσβείες, ζητώντας άσυλο και αναζητώντας την έξοδο από τη χώρα. Η είδηση αυτή αναπτερώνει τις ελπίδες του Πανούση να βρεθεί –έστω και με αυτό τον ανορθόδοξο τρόπο– στη Γαλλία. 
«Μόνο όσο να αφήσω ένα τριαντάφυλλο 
στον τάφο της Εντίθ Πιάφ!»
επαναλαμβάνει μες στην αγωνία του, καθώς τρέχει προς τη Γαλλική Πρεσβεία.
Ένα συγκινητικό μυθιστόρημα για μια ζωή παγιδευμένη στη δίνη των ιστορικών γεγονότων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την εγκατάσταση της κομμουνιστικής δικτατορίας στην Αλβανία, μια ζωή για πάντα αφιερωμένη σε έναν ανολοκλήρωτο έρωτα που γεννήθηκε σε μια γαλλική αποικία στη Βόρεια Αφρική.