Κάθε κεφάλαιο ανοίγει μια δύσκολη πόρτα. Και οι κενές σελίδες που ακολουθούν δεν είναι συμπλήρωμα· είναι ο τόπος όπου γράφεις ό,τι δεν τολμάς να πεις δυνατά.
Αν σε φοβίζει η αλήθεια, άφησέ το στο ράφι.
Αν όμως θες να δεις ποιος πραγματικά είσαι όταν κανείς δεν σε κοιτάζει, τότε ξεκίνα από την πρώτη σελίδα.
Γιατί δεν υπάρχουν πιο σημαντικές ερωτήσεις από εκείνες που κάνουμε στον εαυτό μας. Και ίσως δεν υπάρχει πιο βαθιά απάντηση από το να τις γράψουμε. Στο τέλος, αυτό που μετρά δεν είναι η ζωή, αλλά η οπτική γωνία από την οποία την κοίταξες…