Ο τρόπος που θα το διαβάσεις, ή που θα το διηγηθείς σ ’ένα παιδί, αλλάζοντας το ρυθμό της αφήγησης, επινοώντας διαφορετικές φωνές, όλα τούτα είναι στοιχεία καθαρά θεατρικά.
Ο «Μικρός Ασίκης» είναι κι αυτός ένα παραμύθι. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας όμως, είναι ένα λιμπρέτο. Ένα θεατρικό κείμενο που τραγουδιέται. Πώς; Όπως η μουσική που θα γράψει πάνω του κάποιος συνθέτης. Ή όπως η μουσική που θα παίζει στο μυαλό σας όταν το διαβάζετε, και που μετά θα την ξεχάσετε.
Ας ανοίξει λοιπόν η αυλαία.