Ποια ήταν πραγματικά η θέση της γυναίκας στην κοινωνία της κλασικής Αθήνας; Πόσο μπορούσε μια γυναίκα να επηρεάσει τις εξελίξεις σε έναν κόσμο όπου η δημόσια φωνή ανήκε κυρίως στους άνδρες; Μέσα από τη μελέτη της δικανικής ρητορείας και την ανάλυση δύο σημαντικών δικαστικών λόγων, του «Κατὰ Νεαίρας» και του «Κατὰ Μητρυιᾶς περὶ Φαρμακείας», το βιβλίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η γυναίκα εμφανίζεται μέσα στον αθηναϊκό νόμο, στην οικογένεια και στη δημόσια κρίση.

Η Νεαίρα, μια γυναίκα με αμφισβητούμενη καταγωγή και κοινωνική θέση, γίνεται το επίκεντρο μιας δίκης που στην πραγματικότητα στρέφεται εναντίον ενός άνδρα πολίτη και αγγίζει τον πυρήνα της αθηναϊκής ιδιότητας του πολίτη. Η μητριά του Αντιφώντα, κατηγορούμενη για φαρμακεία, παρουσιάζεται ως μια μορφή που ενσαρκώνει τους φόβους μιας κοινωνίας για τη δύναμη της γυναίκας μέσα στον οίκο. Οι δύο αυτές γυναικείες μορφές δεν αποτελούν μόνο πρόσωπα δικαστικών υποθέσεων. Αποκαλύπτουν τις αντιλήψεις, τις αντιφάσεις και τα όρια μιας κοινωνίας που απέκλειε τη γυναίκα από την πολιτική ζωή, αλλά ταυτόχρονα εξαρτιόταν από αυτήν για τη συνέχεια της οικογένειας και της πόλης.

Το βιβλίο διερευνά τη σχέση γυναίκας, νόμου και εξουσίας στην αρχαία Αθήνα και φωτίζει μια πλευρά της αρχαιότητας όπου η γυναικεία παρουσία, αν και συχνά σιωπηλή στις πηγές, παραμένει καθοριστική. Γιατί πίσω από κάθε κατηγορία υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Και πίσω από κάθε δικαστικό λόγο κρύβεται η κοινωνία που τον δημιούργησε.