Το παρόν βιβλίο είναι εξολοκλήρου γραμμένο από τον πατέρα μας, Τάσο, χωρίς καμία δική μας παρέμβαση στα κείμενά του, με τη γλώσσα που ο ίδιος επέλεξε, καθώς και με τους ιδιωματισμούς της περιοχής και της εποχής του. Αποτελεί σύνθεση κειμένων, αυτοβιογραφικών και λαογραφικών, με βασικό επίκεντρο τη Στεμνίτσα, τα έθιμά της, τους ανθρώπους που γνώρισε και θαύμασε, τη ζωή κατά τις δεκαετίες του ’40, ’50 και ’60, καθώς και τις ομορφιές αυτού του τόπου, τις οποίες επιθυμούσε να διατηρήσει ζωντανές στη μνήμη του και να μεταλαμπαδεύσει σε εμάς και στις επόμενες γενιές.
Ορθογραφικές ή γλωσσικές ιδιαιτερότητες διατηρήθηκαν, ώστε το κείμενο να παραμείνει πιστό στην αρχική του μορφή, ιδίως καθώς αρκετά από τα κείμενα αυτά δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Η Στεμνίτσα» στις ημερομηνίες που αναγράφονται. Καθώς τα κείμενα που το απαρτίζουν γράφτηκαν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, δεν συγκροτούν απαραίτητα μια ενιαία αφήγηση. Συνδέονται, ωστόσο, μέσα από κοινές ιδέες, αξίες και θεματικούς άξονες. Το πρώτο μέρος επικεντρώνεται στα πρώτα, παιδικά χρόνια του πατέρα μας στη Στεμνίτσα, όπως ο ίδιος επιθυμούσε να τα αφηγηθεί, και συμπληρώνεται από μαρτυρίες ανθρώπων που τον έζησαν εκείνη την εποχή, μελών της οικογένειάς του και συντοπιτών του, οι οποίες λειτουργούν υποστηρικτικά και συνεκτικά με τα αυθεντικά του κείμενα.
Στη συνέχεια, μέσα από προσωπικά γράμματα και μαρτυρίες, παρουσιάζονται τα χρόνια αφότου έφυγε από το πατρικό του σπίτι και ακολούθησε την πορεία που τον οδήγησε στις σπουδές στην Αθήνα, στο στρατό, στο αγροτικό ιατρείο στη Στεμνίτσα και εκ νέου για την ιατρική ειδικότητα στην Αθήνα, όπου με σκληρή εργασία και αφοσίωση διαμόρφωσε την επιστημονική και επαγγελματική του σταδιοδρομία. Ακολουθεί κεφάλαιο αφιερωμένο στα λαογραφικά και ιστορικά κείμενά του για τη Στεμνίτσα, μέσα από τα οποία αναδεικνύονται η ιστορία και η λαογραφία του χωριού του.
Έπειτα, παρουσιάζονται κείμενά του για σημαντικές μορφές του τόπου, που κατά κάποιο τρόπο υπήρξαν ή λειτούργησαν ως πνευματικοί του μέντορες, για τον Πα- τριωτικό Σύνδεσμο και για τη διαρκή έγνοια και αγάπη του για τον τόπο καταγωγής του. Σε ξεχωριστό κεφάλαιο συγκεντρώθηκαν και αναφέρονται οι εκδηλώσεις που ο ίδιος εμπνεύστηκε και διοργάνωσε, με βασικό γνώμονα τη νοσταλγία, τη μνήμη και την ουσιαστική προσφορά προς τη Στεμνίτσα.
Τέλος, παρατίθεται η επιστημονική του πλευρά ως ιατρού και διακεκριμένου επιστήμονα, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της συνολικής του πορείας. Η απουσία του θα αποτελούσε ουσιώδη παράλειψη σε ένα βιβλίο αφιερωμένο σε άνθρωπο με τόσο σημαντική επιστημονική προσφορά.