«Θέλεις να μου πεις τι κάνεις εδώ;» άκουσα να λέει μια δυνατή φωνή πίσω μου. Δεν μπόρεσα αμέσως να ξεχωρίσω αν ήταν γυναικεία ή αντρική φωνή, αλλά ήταν σίγουρα δυναμική, σαν να έβγαινε από το στόμα κάποιου που είχε κάποιο αξίωμα και λόγο στην περιοχή που βρισκόμουν. Κάποιου που θα μπορούσε να αποκτήσει εύκολα δικαιώματα πάνω μου, κάποιου που πιθανότατα εκείνη τη στιγμή με έβλεπε ως εισβολέα και υποψήφιο θήραμά του.
Στάθηκα ακίνητη θέλοντας να επεξεργαστώ στο μυαλό μου τα δεδομένα, και το μόνο δεδομένο που είχα ήταν μια φωνή, μια φράση και το άγνωστο γιατί δεν είχε βληθεί ακόμα η σωματική μου ακεραιότητα.