Τα χαρίσματα αυτά διέθετε σε μεγάλο βαθμό ο έλληνας σοφός του 20ου αιώνα Θρασύβουλος Γεωργιάδης, ο οποίος αξιοποίησε επί πλέον στο έπακρο το πλεονέκτημα της ελληνικής του ταυτότητας και των μουσικών του βιωμάτων ως έλληνα, όπως επίσης και την βαθύτατή του αίσθηση και γνώση της αδιάλειπτης ψυχικής και μουσικής συνέχειας, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από την αρχαία στην βυζαντινή και τη δημοτική μουσική μας παράδοση.