«Θεράπευσέ με!». Πόσες φορὲς ἔχουμε ὅλοι ψι­θυρίσει αὐτὲς τὶς λέξεις στὸν Θεὸ μέσα στὶς πιὸ σκοτεινὲς στιγμὲς μας; 
Σὲ κάθε ἀσθένεια, σὲ κάθε ψυχικὸ πόνο, σὲ κάθε στιγμὴ ἀδυναμίας, ἡ ψυχή μας κραυγάζει γιὰ βοήθεια. Ζητᾶμε ἄμεσα –ἐδῶ καὶ τώρα– πολλὲς φορὲς νὰ σβήσει ὁ πόνος μας καὶ νὰ ἔρθει ἡ ἀνακούφιση. Ὅμως ἡ ἀληθινὴ θεραπεία δὲν ταυτίζεται πάντοτε μὲ τὸ μοτίβο ποὺ ἔχουμε θεμελιώσει μέσα μας «νὰ γίνω καλὰ ὅπως τὸ θέλω ἐγὼ ἢ ὅποτε τὸ θέλω ἐγώ». Εἶναι κάτι βα­θύτερο, μυστηριακό, ποὺ ἀπὸ τώρα ἀνοίγει τὸν δρόμο πρὸς τὴν αἰωνιότητα χωρὶς νὰ τὸ συνειδητοποιοῦμε ἄμεσα.
Ὁ  Θεὸς εἶναι ὁ μέγας Ἰατρός, ὄχι μόνο τῶν σω­ματικῶν νόσων ἀλλὰ κυρίως τῶν ἀοράτων τραυμάτων: Τῆς ἁμαρτίας, τῆς μνησικακίας, τῆς μοναξιᾶς, τῆς ἀπόγνωσης. Πολλὲς φορὲς αὐτὲς οἱ πλη­γὲς εἶναι βαθύτερες καὶ σοβαρότερες ἀπὸ κάθε σωματικὴ ἀρρώστια, γι’ αὐτὸ καὶ ὅταν ἡ Θεία Χά­ρη ξεκινάει νὰ τὶς ἀγγίζει, ἡ ἀνάπαυση ποὺ χαρίζεται δὲν συγκρίνεται μὲ καμία «ἀνθρώπινη λύ­ση», γιατὶ πλέον ὁ Χριστὸς ἀρχίζει σιγά-σιγὰ νὰ κατοικεῖ μέσα στὴν καρδιά καὶ νὰ τὰ διορθώνει ὅλα μὲ τὸν δικό Του τρόπο.
Ἡ θεραπεία δὲν ἔρχεται πάντα ἀκαριαία, οὔτε πάντα ὅπως τὴ ζητοῦμε. Ἀρκετὲς φορὲς ὁ Θεὸς «ἀργεῖ», ὄχι γιατὶ δὲν μᾶς ἀκούει, ἀλλὰ γιατί σ’ αὐτὴν τὴν πορεία τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς δοκιμασίας θεραπεύει ἄλλα, βα­θύτερα στρώματα τῆς ψυχῆς μας. Ὁ  Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε ὅτι ὅταν ὁ πόνος παραδοθεῖ στὸν Χριστό γίνεται φάρμακο ποὺ καθαρίζει τὴν καρδιά, καὶ ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ ἁπλὴ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὸ πρόβλημα καὶ ἄλλο ἡ ἄνωθεν παρηγοριὰ ποὺ χα­ρίζει μετάνοια, πίστη καὶ ἐλπίδα. Ἡ ἀληθινὴ θε­ραπεία δὲν εἶναι μόνο «νὰ περάσει ὁ πόνος», ὅπως πολύ πρόχειρα θέλουμε ὅλοι ὅταν περνᾶμε μιὰ δοκιμασία, ἀλλὰ νὰ γεννηθεῖ μέσα μας μιὰ ἄλλη σχέση μὲ τὸν Κύριο.
Στὶς σελίδες αὐτοῦ τοῦ βιβλίου, ἡ γερόντισσα Σωφρονία μᾶς ταξιδεύει μέσα μας. Σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ νιώθουμε καὶ διστάζουμε νὰ ποῦμε στὸν Θεό. Σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ καλύπτουμε μὲ φθηνὲς δικαιολογίες κοροϊδεύοντας τὸν ἑαυτό μας. Ἡ  Γερόντισσα μᾶς δείχνει τὸν τρόπο νὰ ξεκινήσουμε μιὰ ἐκ νέου ἀληθινὴ καὶ γνήσια συ­νομιλία μὲ τὸν Θεὸ μὲ ἀφορμὴ τὸν πόνο μας. Καὶ εἶναι σίγουρο ὅτι ἂν τὸ προσπαθήσουμε, μπορεῖ νὰ μὴ θεραπευτοῦμε πλήρως, ἀλλὰ θὰ ἔχουμε πάει ἕνα βῆμα πιὸ κοντὰ στὸν Δημιουργό μας.