Δεν ήταν η πρώτη φορά που άφηνα τον εαυτό μου να παρασυρθεί πέρα από τη λογική εξαιτίας των βιβλίων. Στον δρόμο για το σπίτι, γέλασα πολλές φορές με τον εαυτό μου, φέρνοντας στον νου μου τον Φλωμπέρ. Και στο παρελθόν, είχα φερθεί πολλές φορές παρορμητικά: Όταν έγινα συνέταιρος για να ανοίξουμε το βιβλιοπωλείο, όταν πήρα την απόφαση να αφοσιωθώ στη συγγραφή, όταν έφυγα από το πατρικό μου, όταν… Αλλά αυτή τη φορά, για πρώτη φορά στη ζωή μου, ρίχτηκα σε μια περιπέτεια καθαρά συναισθηματική.
«Ο πιο αμείλικτος συγγραφέας της γενιάς μου, ο πιο διάφανος… ο πιο φωτεινός απ’ όλους».
ROBERTO BOLAÑO