Τι γίνεται όταν ανακαλύπτεις ότι εσύ είσαι ο μόνος που μπορεί να φέρει την ισορροπία μετά την απώλεια;
Ένα ταξίδι αναζήτησης του ήλιου που χάθηκε και το ξημέρωμα δεν ήρθε ποτέ…
Ένα ταξίδι στο οποίο η ορθή σκέψη έπρεπε πάντα να υφίσταται, για να μην τρυπώνουν ζιζάνια μέσα στο μυαλό και αποσυντονίζουν την εκπλήρωση του στόχου.
Όλοι μας τυχαίνει κάποια στιγμή στη ζωή μας να χάσουμε τον “ Ήλιο” μας, όμως θα παραμένουμε πάντα εκείνοι που μπορούμε να τον αναζητήσουμε…
Άλλωστε, αν δεν βρεθείς στο απόλυτο σκοτάδι… αν δεν περιπλανηθείς μέσα σε αυτό… πώς θα μπορέσεις να δεις και να εκτιμήσεις το φως;