Σε αυτές τις σελίδες δεν θα βρείτε μόνο συναρπαστικές «τουριστι¬κές» διαδρομές, αλλά και ένα βιωματικό ημερολόγιο γεμάτο ανατρο¬πές, μικρές συμπτώσεις, ατυχήματα, γεύσεις, ήχους και πρόσωπα: από προκυμαίες σκεπασμένες με πασατέμπο, μέχρι χαμάμ όπου οι άγνωστοι γίνονται παρέα· από μουσικές που μοιάζουν ύποπτα γνώριμες, μέχρι στιγμές που σε βυθίζουν, χωρίς προειδοποίηση, στην ιστορία. Κι όσο οι δρόμοι ανοίγουν, ανοίγει κι ένα «γλωσσικό και πολιτισμικό παζλ» – ένα σπίτι όπου, πίσω από κάθε πόρτα, συναντάς κάτι δικό σου.
Κάπου ανάμεσα σε ατέλειωτους δρόμους, σε καφέ που μυρίζουν κάρδαμο και τσάι που αχνίζει σε λεπτά ποτήρια, αρχίζεις να ταξιδεύεις αλλιώς: όχι μόνο πάνω στον χάρτη, αλλά μέσα σου. Ξυπνάς σε πόλεις που δεν τις είχες ονειρευτεί, ανοίγεις την κουρτίνα και βλέπεις μια αγορά να στήνεται από νωρίς, χρώματα από μπαχάρια, υφάσματα που κυματίζουν, φωνές που σε τραβούν σαν κύμα. Σταματάς σε μικρές άκρες του δρόμου για ένα ζεστό ψωμί που σου το δίνουν με χαμόγελο, σε σπίτια όπου οι γυναίκες σε κοιτάζουν πρώτα με περιέργεια και μετά με εκείνη τη σιω¬πηλή, απλόχερη οικειότητα που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής—σαν να σε αναγνωρίζουν χωρίς να σε ξέρουν.
Αυτό το βιβλίο δεν είναι μόνο ταξίδι σε μια «άγνωστη» Τουρκία· είναι μια υπενθύμιση πως, όταν αφήνεσαι στον δρόμο, τελικά δεν επιστρέφεις ποτέ ακριβώς ο ίδιος.
Με νήματα από ιστορία, κοινωνία και πολιτισμό, το βιβλίο φωτίζει τη μη τουριστική Τουρκία και ανατρέπει στερεότυπα που κουβαλάμε – για εκείνους, για εμάς, για το κοινό μας παρελθόν.
Γιατί, τελικά, σημασία δεν έχει τόσο το τι θα δεις, όσο το τι θα ζήσεις.