Γεννημένος στη σκιά των δέντρων και μεγαλωμένος στα λημέρια της κλεφτουριάς, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αφηγείται τη ζωή του σαν ένα μακρύ, δύσβατο μονοπάτι. Μέσα από την  γεμάτη λαϊκή σοφία φωνή του, την οποία κατέγραψε πιστά το μελάνι του Γεωργίου Τερτσέτη, ξετυλίγεται το χρονικό της Ελληνικής Επανάστασης χωρίς ωραιοποιήσεις.   Η αφήγηση αποτυπώνει τρεις καθοριστικές περιόδους: τα χρόνια του διωγμού και της προετοιμασίας, το έπος των μεγάλων μαχών στην Τριπολιτσά και τα Δερβενάκια, και τέλος, τις πικρές μέρες των εμφυλίων συγκρούσεων και της άδικης καταδίκης του.   Με την ίδια ειλικρίνεια που περιγράφει τα πεδία των μαχών, ο στρατηγός μιλά και για τις ανθρώπινες αδυναμίες που παραλίγο να κοστίσουν τον Αγώνα.    Με λόγο καθαρό και λιτό, το έργο αυτό ξεπερνά τα όρια μιας απλής ιστορικής καταγραφής.     Είναι η αυθεντική μαρτυρία ενός ανθρώπου που έγινε ένα με τη μοίρα του τόπου του, αφήνοντας πίσω του μια διαχρονική παρακαταθήκη για την αξία της ομόνοιας.

«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα... αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας...»