Δύο άνθρωποι οι οποίοι, λόγω των αστικών οικογενειακών τους καταβολών, το πιθανότερο θα ήταν να οδηγηθούν σε άλλες επιλογές τρόπου ζωής. Εκείνος, ως νεαρός γιατρός και μάλιστα γιός γιατρού στο Αίγιο, πόλη που ήκμαζε λόγω της σταφίδας στις αρχές του περασμένου αιώνα, θα μπορούσε να έχει εξασφαλισμένο «καλό γάμο», καριέρα και τριφηλή ζωή στη γενέτειρά του. Εκείνη, μία νέα γυναίκα, γόνος μεγαλοαστικών οικογενειών της Αθήνας, κόρη του Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη, εγγονή πρωθυπουργού, πολύφερνη νύφη, θα μπορούσε, όπως οι περισσότερες γυναίκες της τάξης της, να «καλοπαντρευτεί», να τεκνοποιήσει, και να ασχολείται με «φιλανθρωπικά τέϊα» και βεγγέρες. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συνέβη, γιατί αμφότεροι δεν τα επεδίωξαν και ίσως και να τ’ αρνήθηκαν. Δύο άνθρωποι με ευρυτάτη μόρφωση, που εργάστηκαν σκληρά, αφοσιώθηκαν στην έρευνα και θωρούνται από τους στυλοβάτες του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. 

Ιωαννίδης: Να σκεπτόμαστε πολύ, όχι τον εαυτό μας, αλλά τους άλλους ανθρώπους, να μην είμαστε εγωκεντρικοί και να αυξήσουμε προ παντός τη συγκινητικότητα του ανθρώπου για τα ευγενή και φιλάλληλα, να του καλλιεργήσουμε τον ηθικό παράγοντα.

Μελά: Εύχομαι να προάγεται συνεχώς η Επιστήμη μας στην Ελλάδα και οι Χημικοί να αποκτούν γενικότερη μόρφωση. Να βλέπουν με αισιοδοξία το μέλλον. Να μη περιορίζονται στενά στις Χημικές μόνο γνώσεις, αλλά να ανοίξουν τα φτερά τους για πλατύτερες γνώσεις. Να μάθουν να χρησιμοποιούν σωστά την ελληνική γλώσσα.