Θηριοτροφείο

ΠΑΡΟΔΟΣ

Βίντεο–κείμενο

(Προβάλλεται αργά και σε λούπα καθώς οι θεατές –εάν ασφαλώς υπάρχουν θεατές– εισέρχονται στην αίθουσα και μέχρι να λεχθούν όλα εκείνα τα γελοία και αυτονόητα, όπως «απενεργοποιήστε τα κινητά σας τηλέφωνα» και «η παράσταση αρχίζει σε λίγο».)

Θηρεύοντας πράγματα αιώνια

Θηρίο: άγριο και σαρκοφάγο ζώο, μυθικό τέρας, γιγαντόσωμος άνθρωπος, σκληρόκαρδος άνθρωπος, εξοργισμένος άνθρωπος και εξαγριωμένος άνθρωπος, δηλαδή κάθε άνθρωπος. Θηρεύω: κυνηγώ, επιδιώκω κάτι με επιμονή. «Θηρεύοντας πράγματα αιώνια, θ’ αφήσω να φύγουν τα χρόνια» έγραψε κάποτε ο Καρυωτάκης. Θηριοτροφείο: μέρος όπου τρέφονται θηρία κλεισμένα σε κλουβιά. Κι όταν δεν βρίσκουν να φάνε, αρχίζουν και τρώνε το ένα το άλλο. Κι είναι και κάτι θηρία που, καμιά φορά, το σπάνε το κλουβί. Και τότε, όποιον πάρει ο Χάρος, όποιον πάρει ο Χάρος, όποιον πάρει ο Χάρος.

Από τα Χειρόγραφα των Τομ όλου του Κόσμου

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ

ΣΧΕΔΟΝ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

(μια Κυριακή απόγευμα)

ΣΚΗΝΗ 1

και τότε να δω τι θα

(Όσο το προηγούμενο βίντεο–κείμενο εξαφανίζεται, αρχίζει και προβάλλεται ένα άλλο βίντεο – λες και το άλλο βίντεο γεννιέται μέσα από το προηγούμενο. Το βίντεο αυτό δείχνει κάτι ανάμεσα σε τροχό και ρολόι που κινείται ανάποδα. Μια γυναικεία φωνή επαναλαμβάνει ξανά και ξανά το ίδιο: «Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι…» Η Λώρα, ντυμένη με μία λευκή, σαν ιατρική, ρόμπα, καθισμένη δίπλα στο φέρετρο. Φοράει κάτι υπερβολικά γυαλιά που μοιάζουν ψεύτικα. Με ένα κουτάλι στο χέρι κάνει ότι τρώει από ένα μπολ χωρίς να ακουμπάει ποτέ το κουτάλι της στο πιάτο. Η Αμάντα με γυρισμένη την πλάτη της στη Λώρα. Φοράει ένα μαύρο και όσο το δυνατόν πιο μακρύ και πιο εφαρμοστό φόρεμα. Απολύτως ασάλευτη. Ο Τομ βυθισμένος στην πολυθρόνα. Βλέπουμε την πλάτη της πολυθρόνας και μόνο το αριστερό χέρι του να κρέμεται και σε απόλυτη ακινησία. Η προβολή του βίντεο διαρκεί περίπου δύο λεπτά. Μεγάλη σιωπή.)

ΑΜΑΝΤΑ Λώρα, σταμάτα να τρως και πήγαινε να φωνάξεις τον αδερφό σου. Τώρα. (Η Λώρα συνεχίζει «να τρώει». Η Αμάντα γυρνάει προς τη Λώρα, πηγαίνει και στέκεται από πάνω της. Το πρόσωπό της είναι βαμμένο υπερβολικά. Βγάζει από το στήθος της ένα ψεύτικο κόκκινο τριαντάφυλλο, το αφήνει να πέσει επάνω στο φέρετρο.) Λώρα, με ακούς τι σου λέω; Φώναξε τον αδερφό σου και πες του ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να // 

ΛΩΡΑ (Χωρίς να την κοιτάξει.) Ο Τομ είναι στο δωμάτιό του, μαμά.

ΑΜΑΝΤΑ Ο Τομ έτσι όπως πάει πολύ φοβάμαι ότι κάποια μέρα θα //

ΛΩΡΑ (Κοιτάζει άγρια την Αμάντα.) Και είπε να μην τον ενοχλήσουμε.

Γυάλινος Κόσμος

ΣΚΗΝΗ 1

ΤΟΜ/ΑΦΗΓΗΤΗΣ Ταυ άλφα χι ύψιλον δέλτα άλφα κάπα ταυ ύψιλον λάμδα όμικρον ύψιλον ρο γάμα όμικρον σίγμα! /1 Τα-χυ-δα-κτυ-λουρ-γός! / Ταχυδακτυλουργός! / Ναι! / Πολύχρωμα μαντίλια από τις τσέπες μου / και τραπουλόχαρτα απ’ τα μανίκια μου μέσα / ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΩ! / Αλλά όχι! / Εγώ δεν είμαι ένας συνηθισμένος ταχυδακτυλουργός! / Εγώ δεν δίνω ψευδαισθήσεις που μοιάζουν με την αλήθεια. / Εγώ πράττω αντίθετα! / Εγώ δίνω την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, με το ωραίο προσωπείο της ψευδαίσθησης! / Ναι! / Και τώρα / τώρα / αν θέλω να αρχίσω, πρέπει αναπόφευκτα να πάω πίσω. / Γυρίζω τον χρόνο προς τα πίσω λοιπόν. / Σε ένα στενό δρομάκι στο Σαιντ Λούις. / Σε εκείνη την ταραγμένη περίοδο του τριάντα. / Τότε που η τεράστια μεσαία τάξη της Αμερικής έτρεχε να σπουδάσει σε Σχολές Τυφλών. / Τότε που όλοι / λες και τους είχαν προδώσει τα μάτια τους / ή λες και τα μάτια τους / είχαν προδοθεί από αυτούς. / Και τώρα όλοι προσπαθούσαν να διαβάσουν με τα δάχτυλα / έτσι όπως κάνουν οι τυφλοί. / Η οικονομία υπό κατάρρευση. / Στην Ισπανία επανάσταση. / Και εδώ, εδώ μόνο φωνές, αναστάτωση και πανικός. / Στην Ισπανία η Γκερνίκα. / Και εδώ αναταραχή, μια βίαιη αναταραχή, ακόμα και σε πόλεις ειρηνικές. / Πόλεις όπως το Σικάγο, το Κλίβελαντ ή το Σαιντ Λούις. / Αυτό είναι το κοινωνικό πλαίσιο του έργου. / (Μουσική) Αλλά το έργο –πάνω απ’ όλα– είναι τέχνη. / Και είναι ένα έργο μνήμης. / Κι όπως τα πάντα στη μνήμη, έτσι και το έργο φωτίζεται αχνά. / Είναι ένα έργο αισθηματικό. / Δεν έχει ρεαλισμό. Έχει μαγεία. / Κι όπως τα πάντα στη μνήμη, έτσι και στο έργο όλα μοιάζουν με μουσική. / Εγώ / Εγώ είμαι δισυπόστατος. / Είμαι ο αφηγητής του έργου αλλά είμαι κι ένα από τα πρόσωπα του έργου. / Τα υπόλοιπα πρόσωπα είναι η μητέρα μου, η Αμάντα. / Είναι η αδερφή μου, η Λώρα. / Είναι κι ένας καλεσμένος, αλλά αυτός δεν εμφανίζεται παρά μόνο στις τελευταίες σκηνές. Αυτός είναι το πιο ρεαλιστικό πρόσωπο του έργου, είναι ένα πρόσωπο σταλμένο από την πραγματικότητα. / Την πραγματικότητα που εμείς εδώ σαν να την έχουμε ξεχάσει. / Αλλά επειδή, όπως κάθε ποιητής, έτσι κι εγώ πάσχω από αδυναμία για τα σύμβολα, θα τον κάνω κι αυτόν ένα σύμβολο: αυτός είναι αυτό που περιμένουμε αλλά δεν έρχεται. / Αλλά αυτό που δεν έρχεται / α υ τ ό είναι που μας κρατάει στη ζωή. / Α! / Υπάρχει κι ένα πρόσωπο ακόμα, που δεν εμφανίζεται παρά μόνο σε μια φωτογραφία πάνω απ’ το τζάκι. / Αυτό το πρόσωπο είναι ο πατέρας. / Πάει πολύς καιρός που μας άφησε. / Ο πατέρας ήταν τηλεφωνητής αλλά ερωτεύτηκε φωνές και αποστάσεις μακρινές. Φωνές μέσα από τα σύρματα του τηλεφώνου. Και κάποια μέρα ο πατέρας παράτησε την τηλεφωνική εταιρεία όπου δούλευε, και πάει. Έγινε πουλί και πέταξε. / Η τελευταία φορά που πήραμε κάτι από αυτόν ήταν μια κάρτα που μας έστειλε από το Μαζατλάν κάπου εκεί στην ακτή του Ειρηνικού στο Μεξικό. / Δυο λέξεις μόνο: Γεια χαρά! / Κι ούτε διεύθυνση ούτε τίποτα. / Αυτά. / Όλα τα υπόλοιπα νομίζω ότι θα μας τα πει το ίδιο το έργο.

ΑΜΑΝΤΑ (Ακούγεται πίσω από τις κουρτίνες.) Τομ!

ΤΟΜ/ΑΦΗΓΗΤΗΣ Η μητέρα με φωνάζει για το φαγητό.

ΑΜΑΝΤΑ Τοοομ!

ΤΟΜ Ναι, μητέρα.

ΑΜΑΝΤΑ Είναι αδύνατον να κάνουμε την προσευχή μας αν δεν έρθεις στο τραπέζι.