Στα τελευταία πενήντα χρόνια παρατηρείται μια έντονα αυξανόμενη χρήση της οικονομικής ανάλυσης και των οικονομικών μεθοδολογικών εργαλείων στην εκτίμηση της οικονομικής αξίας και του αναπτυξιακού ρόλου της πολιτιστικής κληρονομιάς στη διαμόρφωση δημόσιας πολιτικής. Το βιβλίο παρουσιάζει αυτή την παγκόσμια εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών, όπου η προσέγγιση της πολιτιστικής κληρονομιάς μετακινήθηκε από την έμφαση στην προστασία των μνημείων σε μια ολιστική, ανθρωποκεντρική θεώρηση που συνδέει την πολιτιστική κληρονομιά με τη βιώσιμη ανάπτυξη και στην αξιοποίησή της για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και φιλοδοξιών στο παρόν και στο μέλλον. Ταυτόχρονα, από την παγκόσμια εμπειρία αναδεικνύεται ότι τα μνημεία και οι πολιτιστικοί χώροι προστατεύονται καλύτερα όταν αποτελούν ζωντανό κομμάτι της σύγχρονης ζωής και όταν προστασία και ορθολογική αξιοποίηση εξισορροπούνται αρμονικά δημιουργώντας θετικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.