Το Άνθη στην έρημο είναι μια ποιητική διαδρομή που ξεκινά από τα πιο σκοτεινά τοπία του έρωτα και της απώλειας και καταλήγει στη δύναμη της αγάπης, της ελπίδας και της αέναης αναγέννησης. Σελίδες που υφαίνονται από στιγμές ευαλωτότητας, εσωτερικής πάλης και αναζήτησης νοήματος, άλλοτε σκληρές, άλλοτε τρυφερές, αλλά πάντοτε ειλικρινείς. Η συλλογή χωρίζεται σε θεματικούς κύκλους: έρωτας και απώλεια, φαντάσματα του παρελθόντος, η ιδιαίτερη περίοδος της καραντίνας, η απαλότητα της χαράς και της εαυτής και το φως που πάντα επιστρέφει. Αποτελεί την έκθεση μιας πορείας που δείχνει πως ακόμα και στην πιο άνυδρη έρημο, μπορούν να φυτρώσουν άνθη.

Ποιος λέει πως τα ποιήματά μου είναι ποιήματα;
Τα ποιήματά μου δεν είναι ποιήματα.
Όταν καταλάβεις πως τα ποιήματά μου δεν είναι ποιήματα,
Τότε μπορούμε να μιλήσουμε για ποίηση.

– Ryōkan Taigu (1758–1831)

Ζεν μοναχός, ποιητής και ερημίτης, Ιαπωνία