Σήμερα, η εικόνα έγινε πολυπλοκότερη και με τις δυνατότητες που προσφέρει ο κυβερνοχώρος εμπλούτισε με νέες εμπειρίες τις αισθήσεις του ανθρώπου, όπως συμβαίνει με την ψηφιακή τέχνη. Πολύ γρήγορα η τέχνη έγινε διαδραστική, πολύμορφη, συμμετοχική και πολυμεσική, αγκαλιάζοντας μέσα από την ψηφιακότητα, το βίντεο, τη φωτογραφία τη γλυπτική, αλλά και άλλα είδη και κατηγορίες εικαστικής έκφρασης, συχνά ενισχυμένη από τη μουσική, το θέατρο, τον κινηματογράφο και τον λόγο, αλλά και από το διαδίκτυο. Το έργο τέχνης έχει σήμερα πολλές όψεις και ο θεατής καλείται, είτε να γίνει συνδημιουργός, είτε να αναγνωρίσει τις πολλαπλές διαβαθμίσεις και στρώματα που έχουν οι σύγχρονες κοινωνίες των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να διεισδύσει στις όψεις της Ψηφιακής Τέχνης στην Ελλάδα, από την εμφάνισή της έως σήμερα, στους πρωτοπόρους καλλιτέχνες που την εισήγαγαν, στους συνεχιστές-εκπροσώπους κατά τη αυγή του 21ου αιώνα, τα εικαστικά εργαστήρια που παράγουν την Τέχνη των Νέων Μέσων και τέλος τις εκθέσεις-σταθμούς και διοργανώσεις που έχουν θεσμοθετήσει την Ψηφιακή Τέχνη στο ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα.