Μετά την Ίριδα Ματωμένη, που συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα των Κρατικών Βραβείων, η Σταυρούλα Μπίου επιστρέφει με τη δεύτερη ποιητική της συλλογή, ένα έργο πιο ώριμο, πιο τολμηρό και βαθιά εσωτερικό.

Το Σαμιαμίδι είναι μια ποιητική κατάβαση στα υπόγεια της γυναικείας εμπειρίας: πένθος, μητρική απώλεια, μοναξιά, έρωτας, σώμα, αυτοεικόνα, ιστορική μνήμη και συλλογικό τραύμα διασταυρώνονται σε έναν λόγο εξομολογητικό, άμεσο και συχνά ωμά ειλικρινή.

Το «σαμιαμίδι» – σύμβολο άλλοτε καλής τύχης κι άλλοτε νυχτερινού φόβου – γίνεται εδώ μορφή επιβίωσης, εσωτερικής πάλης και εύθραυστης ελπίδας. Η ποιήτρια δεν καλλωπίζει τον πόνο· τον κοιτά κατάματα, μετατρέποντάς τον σε γλώσσα.

Μια συλλογή που δεν επιδιώκει το χειροκρότημα, αλλά την αλήθεια.
Μια ποίηση που δεν φωνάζει· επιμένει.