Το βιβλίο Τίποτα αυτονόητο. Ένα ταξίδι μητρότητας σε αχαρτογράφητα νερά πραγματεύεται την εμπειρία της μητρότητας όταν αυτή συναντά τη σοβαρή αναπηρία. Η συγγραφέας Άννα Αδαμοπούλου, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής και κοινωνιολόγος, αφηγείται τις ιστορίες έντεκα γυναικών που έγιναν μητέρες παιδιών με βαριά αναπηρία, βασισμένες κυρίως σε συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο δύο ερευνητικών μελετών.
Μέσα από τις αφηγήσεις αυτές, αναδεικνύεται η μητρότητα ως μια εμπειρία οριακή, όπου δοκιμάζονται οι προσωπικές αντοχές, οι κοινωνικές προσδοκίες και οι αυτονόητες αντιλήψεις γύρω από τη «μητρική αγάπη». Οι γυναίκες καλούνται να επαναδιαπραγματευτούν τη σχέση τους με το παιδί τους, με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, με τον σύντροφό τους και με τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο, αλλά κυρίως τη σχέση τους με τον ίδιο τους τον εαυτό.
Το βιβλίο προσεγγίζει τη μητρότητα όχι ως δεδομένο ένστικτο, αλλά ως μια δυναμική και συχνά επώδυνη διαδικασία, όπου η αγάπη δεν θεωρείται αυτονόητη αλλά κατακτάται μέσα από καθημερινές πράξεις φροντίδας, αντοχής και αυτοθυσίας. Αποτελεί μια κοινωνιολογική και βιωματική καταγραφή της μητρότητας σε συνθήκες αναπηρίας, φωτίζοντας εμπειρίες που παραμένουν συχνά αόρατες στον δημόσιο λόγο.
Λέξεις-κλειδιά
μητρότητα, αναπηρία, παιδιά με αναπηρία, μητρική αγάπη, φροντίδα, βιωματική αφήγηση, κοινωνιολογία της αναπηρίας, ειδική αγωγή, γυναίκες, οικογένεια