Ο φίλος μου ο θυμός όμως δεν είναι παιδί, σαν τον Γιωργάκη. Μοιάζει με μια κατακόκκινη χνουδωτή μπαλίτσα που κάθεται πάνω στον ώμο μου και μου μιλάει. Ωστόσο, τη φωνή του, αν και είναι βροντερή, δεν την ακούω με τ’ αυτιά μου. Ο θυμός μιλάει απευθείας στην καρδιά μου. Την καρδιά μου την πονεμένη, που οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, έχουν ξεχάσει πως υπάρχει. Ο θυμός δεν την ξεχνάει ποτέ και βάζοντας της λόγια, λόγια φλογερά, την κάνει να χτυπάει πιο γρήγορα, πιο δυνατά. Για να την ακούσουν όλοι...
Οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά του 4ου Νηπιαγωγείου Ν.Ιωνίας Βόλου, στα πλαίσια προγράμματος για τα συναισθήματα, δημιουργήσαμε τη δική μας ιστορία και φτιάξαμε τις δικές μας ζωγραφιές για το συναίσθημα του θυμού. Τότε σκεφτήκαμε να φτιάξουμε το δικό μας βιβλίο. Στην προσπάθεια αυτή, μας βοήθησε ο συγγραφέας Στέφανος Παπαδόπουλος, τον οποίο ευχαριστούμε πάρα πολύ! Οι Εκδόσεις ΔΕΡΕ έκαναν το όνειρό μας πραγματικότητα!
Αποστολία Μπέκα προϊσταμένη νηπιαγωγός 4ου νηπιαγωγείου Ν. Ιωνίας Βόλου