Κάποιες δεν οδηγούν σε έναν τόπο, αλλά σε μια συνείδηση.
Ένα τραμ διασχίζει την πόλη – ή ίσως τη μνήμη.
Σε κάθε στάση, κάτι χάνεται. Σε κάθε στάση, κάτι επιστρέφει.
Οι πόλεις, τα σώματα, οι λέξεις και οι επιθυμίες
συνομιλούν σιωπηλά,
καθώς ο χρόνος δεν προχωρά ευθύγραμμα, αλλά επανέρχεται.
Εμπνευσμένο από τον κόσμο και τη σκέψη του Κ.Π. Καβάφη,
το Ένα τραμ για την Ιθάκη
είναι ένα διήγημα για την πορεία, όχι για την άφιξη·
για όσα κουβαλάμε μαζί μας,
ακόμη κι όταν νομίζουμε πως τα αφήσαμε πίσω.
Ίσως η Ιθάκη να μην είναι ο προορισμός.
Ίσως να είναι ό,τι μαθαίνουμε καθ’ οδόν.