Η ελληνιστική τέχνη είναι λαμπερή, πολυσχιδής· συχνά μας προκαλεί δυσφορία με την πολυσημία της, άλλοτε μας ξαφνιάζει και πάντοτε μας σαγηνεύει.
Απλωμένη σε τρεις εκατονταετίες, τρεις ηπείρους, πέντε μεγάλα βασίλεια και πολλά μικρότερα, σ’ εκατοντάδες πόλεις και τέλος στην ίδια τη Ρώμη, υπηρέτησε έναν κόσμο που ήταν πλούσιος, πολιτισμένος, ρηγματώδης, ταραγμένος, μιλιταριστικός, ανασφαλής, ωμά σκληρός πολλές φορές και εξίσου πολυσχιδής μ’ εκείνην, καθώς υπήρξε δικό του δημιούργημα.
Είναι μια τέχνη για την εποχή μας.