Μια τοξική αντιπαράθεση στείρα αναθεωρητική εκθειάζει ένα πλαίσιο από συνθήκες προκαθορισμένες. Το ταξίδι προς τα όνειρα δεν απαγορεύεται, οι άνθρωποι το δέχονται αγνοώντας ότι κάποια ώρα θα έρθει το χάραμα και τότε το φως θα φανερώσει ό,τι η άγνοια εξισώνει αρνητικά και η επιβίωσή μας εξαρτάται από τα πνευματικά αντισώματα που κουβαλάμε.
Δε μένει παρά να ανακαλύψουμε το οπλοστάσιο των κινήτρων γνωρίζοντας ότι την ευθύνη για την πορεία και εξέλιξή μας έχουν οι επιλογές μας. Αυτό αποδεικνύουν τα χάρτινα είδωλα που γίνονται παραστάδες στο οδοιπορικό της ζωής μας.