«Πολλά κουλά είδα στα ντέλα και πίκρες μεγάλες πέρασα. Και τσόλια καλιαρντά και ότι άλλο θέλεις συνάντησα. Κάθε καρυδιάς καρύδι. Μπερδεμένα στη νύχτα εγκληματικά. Δεν με πείραζαν όμως. Ήμουν Κυρία, με σεβάστηκαν. Ούτε είπα, ούτε έδωσα, ούτε είπα κακό για κανέναν. Το κορμί μου έδινα και την αγάπη μου και κακό το στόμα μου δεν είπε. Αγαπούσα και ζούσα όπως ήθελα. Γι’ αυτό μην πετροβολάτε ανθρώπους διαφορετικούς, μοναχικούς που δεν ξέρετε τίποτε γι’ αυτούς και δεν σας έβλαψαν ποτέ. Αφήστε να ζήσουν όπως αυτοί θέλουν. Το σώμα τους είναι δικό τους. Δική τους και η ζωή. Τους ανήκει….»

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).