Για να καταλάβουμε πώς το παρελθόν επιδρά στο παρόν μας, πρέπει να μελετήσουμε πώς λειτουργεί η μνήμη μας. Εκεί βρίσκεται το παρελθόν μας: όχι πίσω μας, αλλά εντός μας. Οι αναμνήσεις μας όμως δεν είναι τόσο αντικειμενικά δεδομένα όσο ανακατασκευές που έχουμε επινοήσει. Η επανάσταση των νευροεπιστημών μάς δίνει πρόσβαση σε πεδία ανεξερεύνητα: υπάρχει τρόπος να επιστρέψουμε στα δυσάρεστα γεγονότα του παρελθόντος για να εξουδετερώσουμε την τοξικότητά τους, καθώς και να ανακαλέσουμε στο παρόν τη χαμένη μας ευτυχία για να την απολαύσουμε εκ νέου. Η παρέμβαση στο παρελθόν μας δεν αποτελεί πλέον επιστημονική φαντασία αλλά επιστήμη και, το κυριότερο, έναν τρόπο ύπαρξης διαθέσιμο για όλους.
Ο Φρόυντ και ο Λακάν μάς προσκαλούσαν να αγκαλιάσουμε ένα παρελθόν που δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε• οι νέοι θεραπευτές που έχουν εκπαιδευτεί στις νευροεπιστήμες μάς ζητούν ν’ αλλάξουμε το παρελθόν μας για να υποδεχτούμε το μέλλον.