Είκοσι ποιήματα φιλοξενούνται σε τούτη την συλλογή. Σε όλα ξεδιπλώνεται η εναντίωση της ποιήτριας από την περιρρέουσα κατάσταση του ευρύτερου χώρου της. «…Μα τι να κάνω, όταν όλα τα άλλα μέσα μου θα ’χουν πεθάνει;», λέει στο ‘Τα άνθεα των ανθέων’. Κλεισμένοι οι άνθρωποι στον εαυτό τους αδυνατούν προφανώς να αντιστρέψουν ή να λειάνουν τους οξύαιχμους εφιάλτες τους. >>>