Το 1926, στα εβδομηκοστά του γενέθλια, ο Ζίγκμουντ Φρόιντ δήλωνε μεγάθυμα ότι οι ποιητές και οι φιλόσοφοι είχαν ανακαλύψει το υποσυνείδητο πολύ πριν από εκείνον, επιβεβαιώνοντας εμμέσως την διαχρονική ικανότητα της ποίησης να εξερευνά γνωστικά πεδία μη προσβάσιμα ακόμα στην επιστήμη. Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1924, η σουηδή ποιήτρια Κάριν Μπόγιε στο ποίημά της «Προς έναν ποιητή» είχε εντοπίσει την ίδια ... >>>
Θα μπορούσε να πει κανείς πως η Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη μεταφράζοντας δημιουργεί ένα νέο ποιητικό φυντάνι που ξεμυτά από το μητρικό φυτό του πρωτότυπου ποιήματος, απόλυτα εξαρτώμενο από αυτό. Ή ίσως πως το πρωτότυπο και το μετάφρασμά του –τόσο ίδια όσο και διαφορετικά– συνδέονται μεταξύ τους με τον ίδιο αδιάσπαστο τρόπο που συνδέονται τα κεφάλια σιαμαίων στον ίδιο κορμό. >>>