ΤΟ ΧΑΔΙ, ως διαρκής έλλειψη και αναζήτηση, διατρέχει το βιβλίο, το οποίο συντίθεται από δώδεκα διηγήματα, σπαράγματα ζωής της παιδικής και εφηβικής ηλικίας του αφηγητή, σε κάποιο ορφανοτροφείο της Αθήνας.
Αλέξης, Ζήρας, Ιδρυματικά και άλλα κρίσιμα βιώματα
Αυτοβιογραφικές νησίδες από την πρώιμη ηλικία του συγγραφέα φτιάχνουν αυτό το αρθρωτό αλλά με ενιαίο κέντρο αφήγημα του Αλέξανδρου Στεφανίδη (γ.1962). Όλα τα μέρη δημιουργούν μια ενότητα, που έχει ως κέντρο της βιώματα της μαθητείας στη ζωή, ενός παιδιού και εφήβου που για δέκα και πλέον χρόνια ζει ιδρυματικά, σε ορφανοτροφείο
Παπασπύρου, Σταυρούλα, «Το χάδι»: Τα πάθη των παιδιών που μεγαλώνουν σε ιδρύματα
Γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς μελοδραματικές κορώνες, με γλώσσα λιτή και ευθύβολη, το «Χάδι» ζωντανεύει στιγμιότυπα από την παιδική κι εφηβική ηλικία ενός αγοριού πολλαπλώς διαψευσμένου και στερημένου από τρυφερότητα, αναθρεμμένου σε ορφανοτροφείο.