Αειφορία, Βιώσιμη Ανάπτυξη. Έννοιες που ήρθαν για να μείνουν. Κι εμείς∙ τις κατανοούμε; Τις ψάξαμε; Έχουμε πειστεί ότι αυτός είναι ο δρόμος; Ο δρόμος του ζην και του ευ ζην.
Και στον πηγεμό αυτόν ο -κάθε είδους-δάσκαλος δεν του πρέπει να ‘ναι στην ουρά. Μπροστά είν’ η θέση του.
Αφού έχει μυηθεί, να μυήσει. Αφού πρώτα το ‘χει, να το δώσει.
Έτσι γίνεται στο δικό μας μετερίζι, της εκπαίδευσης. Η Πολιτεία έχει τα δικά της εργαλεία. Εμείς, ως δάσκαλοι, μόνο την παιδεία. Αλλά ποια; Πώς μπορεί ο καθένας από λίγο να βάλει την πινελιά της Αειφορίας στο σχολειό του; Ή να περιμένουμε, ουραγοί, η αδήριτη πραγματικότητα να μας αναγκάσει;
Τις απαντήσεις όλες -και άλλες- θα τις βρεις στις σελίδες αυτές. Αλλά τι νόημα έχει αν μείνουμε εκεί …