ΤΟ ΠΑΙΔΙ
Γιατί να μην ξεχάσεις το παιδί;
Έφυγε πια,
χωρίς να ζήσει, πέθανε.
Μονάχα μέσα απ’ όλους τους θαμπούς
καθρέφτες
σε κοιτάζει
κι από τα τζάμια των βιτρίνων
στον δρόμο της βροχής:
δυο φλόγες
που δεν έσβησε εκείνος ο κατακλυσμός.
Γιατί να μην ξεχάσεις το παιδί;
Στον δρόμο της βροχής,
μέσα στα τζάμια των βιτρίνων,
σ’ αυτές τις φλόγες μέσα
τ’ αντικρίζεις πάντα
το σκοτάδι εκείνο
που δεν μπόρεσαν να σκορπίσουν.
Γιατί να μην ξεχάσεις το παιδί;
Έφυγε πια,
χωρίς να ζήσει, πέθανε.