«Ιστός ζωής»:
Αργά-αργά, περιστρέφομαι
γύρω από τον ιστό της ζωής,
μια επικίνδυνη ακροβασία,
με ημικύκλια σε παραδείσους μακρινούς,
ένα ταξίδι
στο ακαθόριστο μέλλον,
με σημεία αδιευκρίνιστα
στον ομιχλώδη ορίζοντα,
με ενδύματα τετριμμένα
με συναισθήματα συγκεχυμένα
από την αδιάκοπη περιπλάνηση.
Ένα παρελθόν αναδύεται
μέσα από τρυφερές στιγμές
μιας παιδικής Άνοιξης,
ανακαλύπτοντας
τις πιο βαθιές κρύπτες της ψυχής,
τις πιο δυνατές συγκινήσεις,
ταξιδεύοντας σ` έναν Ωκεανό,
που σμίγει δάκρυ, αγάπη, νοσταλγία,
προσευχή, σιωπή,
κάτω από ένα πέπλο
ουράνιας ευλογίας
και ουράνιας μέθεξης.