`Όλοι με άγχος! Τι τρέχει εδώ; Κάτι τι... Χάθηκε η έννοια της Χαράς. Είναι πολύ σοβαρό! Εκεί στην Ινδία, περιμένουν τον Χριστό και μ` αυτήν την αναμονή περιμένουν χαρούμενα. Εμείς Τον `έχουμε` και δεν Τον αντικατοπτρίζουμε. Είμεθα πολύ ένοχοι. Φοβερά ένοχοι`. `Ούτε που πας, ούτε τι κάνεις, ούτε πως ζεις, ούτε αν βοηθείς τους άλλους... Ένα έχει σημασία. Το Ποιόν και το Ποσόν της Αγάπης που δίνεις παντού. Παντού. Χωρίς διακρίσεις`. `Αν ήταν Παρών και Ορατός ο Κύριος, τι θα έκανες; Θα έκανες αυτό; Αν ήταν Παρών, θα έκανες το άλλο; Κι αυτό, σε φυλάει από κάθε αμαρτία`. `Από την Αγάπη και πέρα, θα οδηγηθείς από το θέλημα του Θεού πώς να μιλήσεις` `Αφού είμαι Υποτακτική στο Θέλημα του Θεού, δεν μπορώ να πάθω... άγχος`. `Είμαι της ενδεκάτης ώρας... αλλά ο Κύριος είπε να δουλέψουν κι εκείνοι που έρχονται την τελευταία ώρα`. `Άμα γίνουμε εμείς ο καθρέφτης όπου βλέπει ο Άλλος το πρόσωπο του, κι αυτός ο καθρέφτης είναι χαρούμενος, δεν μπορεί παρά να δει κι εκείνος κάτι`. `Τρία πράγματα χρειαζόμαστε. Πρώτον Πίστη, δεύτερον Πίστη, τρίτον Πίστη`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]