(. . .) Γράφοντας, οι μνήμες έρχονταν η μια πίσω απ’ την άλλη και με παρέσυραν όλο και πιο μακριά από το θέμα μου. Θυμόμουν πράγματα που μ’ έκαιγαν ακόμα και ήθελα να πιστεύω πως τα είχα ξεχάσει. (. . .) Έκανα ό,τι μπόρεσα για ν’ αποφύγω τις ανακρίβειες που θα ‘ταν φυσικό να γίνουν μετά από σαράντα και πλέον χρόνια. Αυτό όμως που κυρίως προσπάθησα να κάνω ήταν να δώσω μια γενική εικόνα για το πώς είδα κι έζησα εγώ τον πόλεμο, την κατοχή και την Αντίσταση. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]