(...) Οι δυνατότητες των μοριακών επιστημών δεν περιορίζονται όμως στη διάγνωση, πρόγνωση και θεραπεία ασθενειών, οι οποίες οφείλονται σε αλλοιώσεις (μεταλλάξεις) συγκεκριμένων γονιδίων. Το μοριακό `γνώθι σε αυτόν` δημιουργεί προβλήματα όταν χρησιμοποιείται για τη βελτίωση χαρακτηριστικών, δηλαδή μιας σύγχρονης ευγονικής, που επανέρχεται ή μπορεί να επανέλθει με τη μορφή των γενετικών επεμβάσεων, δεδομένου ότι μεταξύ θεραπείας και βελτίωσης χαρακτηριστικών υπάρχει ένα δυσδιάκριτο πολλές φορές όριο πχ. Ο νανισμός είναι πάθησης ή μια κατάσταση που αγγίζει τα όρια της αισθητικής; Το τρίτο πεδίο προβληματισμού τίθεται με τη γονιμοποίηση `in vitro`. Εδώ με τα ερωτήματα τι είναι ζωή, τι ζωντανός οργανισμός κ. ά δημιουργείται μια σειρά προβλημάτων όχι μόνον ιατρικά, αλλά νομικά και κοινωνικά, αφού έχουν σχέση με αυτή την έννοια της ζωής. Άλλο πρόβλημα γεννιέται με τα βλαστικά κύτταρα. Εδώ ο προβληματισμός έχει σχέση με τις μεταμοσχεύσεις κυττάρων και οργάνων. Τέλος η κλωνοποίηση, η οποία ουσιαστικά καταργεί την αμφιγονική αναπαραγωγή, σύντομα θα θέσει προβλήματα που θα απασχολήσουν όχι μόνο τους νομικούς αλλά και όλους μας.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]