(...) Στο παρόν βιβλίο, λοιπόν, θα δούμε τους διάλογους που έκανε και κατέγραψε, κάνοντάς τους, ενδεχόμενα, κάποια `βελτίωση`, διότι το αποτέλεσμα, κατά την κρίση μου, φαίνεται άψογο. Είναι γραμμένοι σε `βαριά` καθαρεύουσα. Δεν μπορώ να υποθέσω γιατί ο Γέροντας κατέγραψε τις σκέψεις του ή τους διάλογους με το ποίμνιό του. Για μένα τον αθεολόγητο πάντως ήταν μια παλιγγενεσία. Διαβάζοντας, λοιπόν, τα χειρόγραφα άρχισα να υπάρχω θρησκευτικά. Βρίσκοντας και τα χωρία του Ευαγγελίου που επικαλείται, έμαθα να διαβάζω και το Ευαγγέλιο. Όποιος ρίξει μια ματιά στην αρχή των διαλόγων, μη θεωρήσει ότι πιο κάτω θα λέει όλο τα ίδια και τα ίδια. Όχι, πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο. Οι διάλογοι μεταφέρθηκαν εδώ με την ίδια σειρά που είναι και στο χειρόγραφο. Στο βιβλίο δόθηκε το όνομα Αλύπιος προς τιμήν του Γέροντα. Όμως επειδή του ίδιου δεν του άρεσε η προβολή και ενδεχόμενα να μη συμφωνούσε με τη δημοσίευση, γι` αυτό τηρήθηκε η ανωνυμία προσώπων και πραγμάτων. Θα ήθελα, τέλος, να σημειώσω ότι καθώς οι διαλεγόμενοι δεν ήταν θεολόγοι, συμπεραίνεται ότι οι διάλογοι δεν απευθύνονται σε θεολόγους. (...)
[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]