Η Βάσω Μανωλίδου εμφανίστηκε στο χώρο του θεάτρου πολύ νέα, μόλις δεκαπέντε ετών, όταν βρέθηκε μαθήτρια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, που τότε, στα 1932, επιχειρούσε το δεύτερο ξεκίνημά του. (. . .) Στο λεύκωμα αυτό εξιστορεί η ίδια τη διαδρομή της στο χώρο του θεάτρου, ξεναγώντας τον αναγνώστη από τα παρασκήνια ως τη σκηνή, και από τις πρόβες ως τις παραστάσεις. Το λεύκωμα συμπληρώνεται από κριτικές, απόψεις ανθρώπων του θεάτρου που συνεργάστηκαν μαζί της, έναν κατάλογο των έργων που έπαιξε και πλούσιο εικονογραφικό υλικό, που επισφραγίζει την αφήγησή της και ζωντανεύει τον κόσμο του θεάτρου, όπως εκείνη τον έζησε, με όλες τις αξέχαστες μορφές του, από το 1932 ως το 1981.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]