(...) Φορτωθήκαμε του μπόγους μας και πήραμε το δρόμο για το Κιλκίς. Δεν ξέρω αν είχαν συνεννοηθεί με το χωριό ή αν τυχαία βρέθηκαν εκείνη τη μέρα μερικοί χωριανοί μας που έμεναν στο Κάτω-Θεοδωράκι. Ο υπεύθυνος πάντως που μας συνόδεψε από τη Θεσσαλονίκη μας παρέδωσε σε αυτούς και έφυγε. Καθίσαμε λίγο στο Κιλκίς μέχρι να κάνουν τη δουλειά τους οι άνθρωποι που μας παρέλαβαν, ανάμεσά τους ήταν και μια γυναίκα. Σ’ αυτήν μας εμπιστεύτηκαν και αυτή μας φύλαγε ώσπου να τελειώσουν οι άλλοι. Το Κιλκίς είχε χειρότερα χάλια από τη Θεσσαλονίκη. Όλα τα σπίτια ήταν καμένα. Οι δρόμοι γεμάτοι αποκαΐδια, οι πόρτες και τα παράθυρα των καμένων σπιτιών έχασκαν. (...)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]