(. . .) Με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χιλιάδων χρόνων από την ενανθρώπηση του Χριστού, σχεδιάσαμε και πραγματοποιήσαμε την παρούσα έκδοση. Φιλοδοξήσαμε να δώσουμε ένα στίγμα ήπιας αλλά συνάμα τολμηρής, τίμιας και βιωματικής παρουσίας, μέσα στο πλήθος των πομπωδών εκδηλώσεων για το τέλος της δεύτερης μ. Χ. Χιλιετίας. (. . .) Κρίνουμε απαραίτητο να επισημάνουμε ότι η αρχική ιδέα να προβληματιστούμε γύρω από το ερώτημα του Χριστού στους Μαθητές του «Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι; », συναρτάται άμεσα με την επίγνωση ότι η ορθοδοξία -με όλη τη θεόπνευστη, προσωπική και πανανθρώπινη σημασία της- δεν έχει ανάγκη από Ηρακλείς ή προπαγανδιστές της πίστεως, που να τη φέρουν στους ώμους τους και να ανυψώνουν το γόητρό της. Δεν έχει ανάγκη από επετείους, αφού βιούμενη στον κόσμο και μη ούσα εκ του κόσμου τούτου, ζει εν χρόνω τα έσχατα, υπερβαίνοντας αενάως κάθε χρονική σύμβαση. Η ορθή χριστιανική πίστη βιώνεται καθημερινά, απ’ όσους ομολογούν, ως η κατ΄ εξοχήν πρόκληση και πρόσκληση κάθε εποχής, συνεπώς και της έντονα ταραγμένης δικής μας. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]