«Το έναυσμα γι` αυτήν την ιστορία μου έδωσε ένα πραγματικό πρόσωπο. Το συνάντησα για πρώτη φορά στο γραφείο του, σε μια γωνία στον χώρο της `Ανάπτυξης Μεθόδων Παραγωγής` της εταιρείας, αλλά χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια προτού μου εκμυστηρευτεί το μυστικό του.

Από την πρώτη μας επαφή με τράβηξε κοντά ή ισχυρή προσωπικότητα και ή άμεση -σχεδόν παιδιάστικη- ευθύτητα του χαρακτήρα του.

Στεκόταν απέναντί μου και με κοίταζε στα μάτια με τον σκληρό τρόπο με τον οποίο συνήθιζε να επενδύει τον εσωτερικό κόσμο και τα συναισθήματά του. Ένα είδος άμυνας παρά επίθεσης, που σε μένα θύμιζε το καβούκι των σαλιγκαριών. Η φωνή του, καθαρή, σαν το γαλανό του βλέμμα, απόλυτα σταθερή καί, προπαντός, πειστική, δεν άφηνε το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας ή αστεϊσμού. Θα προσχωρούσε. Αν του γινόταν πρόταση από τα κατάλληλα άτομα θα γινόταν μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]