Τι γίνονται όλοι αυτοί οι κεραυνοί που αιφνίδια ξεφεύγουν από τη φυσική γεωμετρία και κάνουν τα δικά τους τρελά; Τρώνε τσιμεντένιες ταράτσες, σωλήνες ύδρευσης, ταπετσαρίες, καδρόνια και τοίχους. Πόσο τοις εκατό αναλογούσε σε κείνα τα μάτια που διεκδικούσαν το δεκαπέντε τοις εκατό για την παιδεία, και το εκατό τοις εκατό για την ελευθερία; Οι άνθρωποι αρέσκονται να θαυμάζουν τους ήρωές τους εξ αποστάσεως. Θα συγκινούνται και θα κλαίνε τα παιδιά, όταν τα πάθη σας θα τους αφηγούνται οι γονείς τους. Έτσι γίνεται με τους μύθους. Οι μύθοι δημιουργούνται, απλά, γιατί δεν αναγνωρίζεται στον ήρωά τους κανένα δικαίωμα προσωρινής ευτυχίας. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]