Με αφορμή μια θεμελιώδη απώλεια στη ζωή της, η ηρωίδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σύγχρονη ύβρη: ένα κόσμο επίπλαστο που μάχεται τις καταγωγές των πραγμάτων και των λέξεων και τον σεβασμό που αρμόζει στα πρωταρχικά πράγματα της ζωής. Συνειδητοποιώντας το φοβερό τίμημα που θα πληρώσει και η ίδια γι` αυτό, προσπαθεί απεγνωσμένα να δράσει. Προς το παρόν ίσως να σώζεται, μόνο και μόνο επειδή η λεπτομέρεια στη ζωή της γίνεται επική. Γι` αυτό και το ελάχιστο στο αφήγημα ετούτο παραπέμπτει στο μέγιστο, με μια γραφή στηριγμένη όχι στο επίθετο, τη μεταφορά ή την παρομοίωση, αλλά ανοικτή στην περιπέτεια της αναζήτησης του ρήματος - σήμερα ρήγματος - στο κέντρο της ζωής μας. Μια τέτοια σωτηρία ωστόσο δεν μπορεί παρά να είναι επισφαλής, όσο η ίδια διατηρεί σπαρακτικά την ανάμνηση του όλου, που δεν υπάρχει πια.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]