Ο νομοθέτης, τοπικός ή παγκόσμιος, στην εποχή μας, εποχή της πληροφορίας, όπως εύστοχα αποκαλείται, βρίσκεται, κατά κοινή ομολογία, σε δυσχερή θέση. (. . .) Ο νομοθέτης λοιπόν καλείται να δώσει άμεσες, αξιόπιστες, αλλά και ρεαλιστικές λύσεις στα προβλήματα που δημιουργεί η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία οιουδήποτε, οποτεδήποτε, οπουδήποτε, προστατεύοντας όμως το άτομο από την επιβουλή των προσωπικών του δεδομένων. Όμως οι λύσεις και ρυθμίσεις αυτές πρέπει να υπακούουν στη βασική αρχή της ασφάλειας του δικαίου και της εξυπηρέτησης των νομίμων και θεμιτών συμφερόντων των συναλλασσομένων και της κοινωνίας. Η συγκέντρωση, κατάταξη, και επεξεργασία των μέχρι σήμερα γνωστών νομικών ρυθμίσεων, που αφορούν το δίκαιο του διαδικτύου στον παρόντα τόμο και η προσπάθεια ερμηνείας των προκύπτει ως φυσική συνέπεια και αναγκαιότητα των παραπάνω παρατηρήσεων με την ελπίδα ότι αποτελεί θετική και χρήσιμη συνεισφορά.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]